Sterownik nawadniania 2‑strefowy RainPoint HTV245FRF z bramką
Zacznijmy od serca całego systemu, czyli 2‑strefowego sterownika nawadniania HTV245FRF z dołączoną bramką Wi‑Fi – to on fizycznie steruje zaworami i decyduje, kiedy popłynie woda do ogrodu. Urządzenie obsługuje dwie niezależne strefy, więc możemy osobno zaprogramować podlewanie trawnika i osobno rabat czy warzywnika, a dla każdej strefy da się zdefiniować nawet sześć różnych planów nawadniania.
Sterownik oferuje trzy tryby pracy: klasyczny harmonogram, tryb interwałowy (na przemian) oraz „cycle & soak”, czyli krótkie cykle podlewania z przerwami na wsiąknięcie wody, co ogranicza jej spływanie z powierzchni. Do tego w aplikacji wybieramy jedną z kilku częstotliwości podlewania, co pozwala dopasować intensywność podlewania do konkretnych roślin i uniknąć przelania.
Dzięki dołączonej bramce Wi‑Fi sterownik łączy się z domową siecią 2,4 GHz i możemy nim sterować z dowolnego miejsca – z poziomu aplikacji RainPoint Home włączymy lub wyłączymy podlewanie, podejrzymy historię zużycia wody (do 30 dni lub nawet roku) oraz dostaniemy powiadomienia o niskim stanie baterii, braku wody czy problemach z zaworem. Sterownik potrafi też dostosować harmonogram do lokalnych warunków pogodowych: po ustawieniu pogody w aplikacji może automatycznie opóźniać lub przyspieszać cykle podlewania przy deszczu, śniegu czy dużym zachmurzeniu.
Obudowa o klasie szczelności IP65 jest odporna na pył i wodę, więc zestaw może pracować na zewnątrz w deszczu, upale i chłodzie bez dodatkowej obudowy. Sama bramka Wi‑Fi obsłuży do kilku sterowników i czujników gleby, dzięki czemu system łatwo rozbudować od przydomowego ogródka po większe, półprofesjonalne instalacje nawadniania.
W praktyce ten sterownik z hubem jest bazą pod smart ogród – to do niego dokładamy czujniki gleby i inne akcesoria RainPoint, a potem całość spinamy z Home Assistantem, żeby podlewanie było naprawdę automatyczne, a nie tylko „na timerze”.
Miernik nawodnienia gleby RainPoint HCS026FRF
Drugim elementem układanki jest miernik nawodnienia gleby RainPoint HCS026FRF – inteligentny, cyfrowy czujnik wilgotności, który dostarcza sterownikowi i aplikacji danych, kiedy rośliny faktycznie potrzebują wody. Po sparowaniu z bramką Wi‑Fi i aplikacją RainPoint Home czujnik na bieżąco monitoruje wilgotność podłoża zarówno w doniczkach, skrzynkach balkonowych, jak i na większych grządkach czy trawnikach.
Miernik pracuje w szerokim zakresie od 1 do 99 procent wilgotności z dokładnością około ±5%RH i bardzo szybkim odczytem – wynik pojawia się na wyświetlaczu po około dwóch sekundach, nawet piętnaście razy szybciej niż w tradycyjnych, prostych miernikach. W aplikacji możemy korzystać ze skali „sucho – wilgotno – mokro” i dopasować progi do rodzaju gleby, a także ustawić własne alerty niskiej i wysokiej wilgotności – dzięki temu nie zgadujemy już „na oko”, tylko opieramy się na konkretnych wartościach.
Dane z czujnika są zapisywane w historii nawet do roku wstecz, co pozwala analizować, jak wilgotność zmienia się przy różnych warunkach pogodowych i harmonogramach podlewania. Obudowa jest wodoodporna i zabezpieczona przed korozją, więc czujnik może zostać w glebie na stałe, a zasilanie trzema bateriami AAA zapewnia długą, bezobsługową pracę.
Kluczowe jest to, że ten miernik jest projektowany jako akcesorium do sterownika HTV245FRF – po podłączeniu do bramki potrafi przekazywać informację o suchej glebie, co pozwala zbudować sceny, w których sterownik sam uruchamia nawadnianie, gdy rośliny faktycznie tego potrzebują, zamiast podlewać „z zegarka”.
Co będzie potrzebne
- Czujnik wilgotności gleby RainPoint Smart Soil Moisture Sensor – mierzy wilgotność, temperaturę gleby i nasłonecznienie, a dane można podglądać w aplikacji oraz w historii.
- RainPoint 2‑zone WiFi / Wireless Smart Water Timer z hubem – dwa niezależne wyjścia, harmonogramy, ręczne podlewanie, rain delay, raporty zużycia wody.
- Home Assistant (instancja na RPi / NUC / VM – dowolnie).
- Stabilne Wi‑Fi 2,4 GHz dla huba RainPoint – te urządzenia zwykle nie lubią 5 GHz ani mesha skonfigurowanego „magicznie”.
Poziom trudności: początkujący/średnio‑zaawansowany w Home Assistant.
Krok 1: Konfiguracja w aplikacji RainPoint / HomGar
Zaczynamy od zrobienia porządku „w chmurze”, bo HA będzie korzystał z tego samego konta.
- Instalujecie aplikację RainPoint / HomGar (w zależności od zestawu).
- Dodajecie hub Wi‑Fi – on łączy czujniki i timer radiowo, a sam gada z chmurą przez Wi‑Fi.
- Do huba dodajecie:
- czujnik wilgotności gleby (zwykle jako „Soil Moisture Sensor”),
- 2‑strefowy timer (np. jako „2‑Zone Water Timer”).
W aplikacji warto od razu:
- nazwać strefy sensownie (np. „Trawnik”, „Warzywnik”),
- sprawdzić, czy czujnik pokazuje sensowne wartości wilgotności i temperatury,
- zrobić ręczny test podlewania z aplikacji, żeby mieć pewność, że zawory klikają.
Dopiero jak wszystko działa lokalnie, przechodzimy do Home Assistanta.
Krok 2: Integracja RainPoint z Home Assistantem
Tu są dwie główne ścieżki, zależnie od wersji sprzętu:
2.1. Integracja RainPoint / HomGar przez dedykowaną integrację
Dla nowszych urządzeń RainPoint / HomGar powstała zewnętrzna integracja do Home Assistanta, dostępna przez HACS.
Schemat:
- Instalujecie HACS (jeżeli jeszcze nie macie).
- W HACS dodajecie repozytorium integracji RainPoint / HomGar (w opisie wideo można podlinkować URL).
- Po restarcie Home Assistanta przechodzicie do Ustawienia → Integracje → Dodaj integrację → RainPoint / HomGar (nazwa zależy od autora).
- Logujecie się tym samym kontem, którego używacie w aplikacji RainPoint.
Po poprawnym logowaniu w HA powinniście zobaczyć:
- encje czujnika gleby: wilgotność, temperatura, jasność, bateria,
- encje timera: przynajmniej po jednym „przełączniku” na każdy zawór + ewentualnie dodatkowe sensory (np. przepływ, zużycie).!
To jest najwygodniejszy wariant, bo mamy od razu komplet encji, które można normalnie używać w automatyzacjach Home Assistanta.
2.2. Wersja Tuya: sceny Tap‑to‑Run jako obejście
Jeżeli Wasz timer to tak naprawdę sprzęt Tuya w obudowie RainPoint (częste przypadki), może się zdarzyć, że:
- w Tuya integracji w Home Assistant widzicie hub i timer jako „unsupported”,
- działa tylko „smart plug”/przekaźnik, ale nie ma bezpośredniej kontroli zaworów.
Wtedy działa sprawdzony workaround:
- Parujecie hub i timer nie z aplikacją RainPoint, tylko z Tuya Smart / SmartLife.
- W aplikacji Tuya tworzycie sceny „Tap‑to‑Run”:
- lewy zawór ON, lewy zawór OFF,
- prawy zawór ON, prawy zawór OFF.
- W Home Assistant instalujecie oficjalną integrację Tuya.
- Po zalogowaniu na konto Tuya, te sceny pojawią się w HA jako sceny, które można wyzwalać w automatyzacjach.
Nie mamy wtedy pełnej kontroli jak nad zwykłym przełącznikiem, ale spokojnie da się zbudować automatyzację podlewania, bo scena może startować cykl podlewania z zadanym czasem.
Krok 3: Porządek w encjach i dashboard
Zanim zaczniemy automatyzować, robimy minimum organizacji w Home Assistant:
- zmieniamy nazwy encji czujnika:
- sensor.ogrod_warzywnik_wilgotnosc,
- sensor.ogrod_warzywnik_temperatura,
- sensor.ogrod_warzywnik_swiatlo,
- zmieniamy nazwy encji zaworów:
- switch.podlewanie_trawnik,
- switch.podlewanie_warzywnik
lub scen: - scene.trawnik_podlewanie_on, scene.trawnik_podlewanie_off itd.
Na dashboardzie robię zwykle prostą kartę:
- kafelek z wilgotnością gleby (duży, żeby od razu widać),
- dwa przełączniki / przyciski do ręcznego podlewania każdej strefy,
- małą kartę z grafiką: ostatnie podlewanie + ile trwało (np. z sensora zużycia z timera).
To pomaga też debugować automatyzacje, bo widzicie, kiedy system faktycznie się uruchomił.
Krok 4: Automatyzacja – podlewaj, gdy sucho
Teraz sedno: system, który sam decyduje, czy podlewać.
Logika, którą proponuję:
- Jeśli wilgotność gleby spadnie poniżej X %,
- jest między np. 5:00 a 8:00 rano,
- prognoza nie zapowiada deszczu,
- to włączamy odpowiedni zawór na określony czas.
Przykład prostej logiki (wariant z „prawdziwym” przełącznikiem)
Załóżmy, że:
- sensor.ogrod_warzywnik_wilgotnosc – nasz czujnik,
- switch.podlewanie_warzywnik – zawór warzywnika.
Progi (startowo):
- start podlewania, gdy wilgotność < 30%,
- stop podlewania, gdy wilgotność > 45% albo minie maksymalny czas (np. 15 minut).
W kreatorze automatyzacji w UI:
Wyzwalacz:
- Typ: Stan lub Numeric state
- Encja: sensor.ogrod_warzywnik_wilgotnosc
- Warunek: poniżej 30
Warunki:
- Godzina między 05:00 a 08:00,
- Dzień tygodnia: np. wszystkie oprócz niedzieli,
- Opcjonalnie: brak deszczu w prognozie (np. sensor.forecast_rain < 1 mm).
Akcje (wariant przełącznik):
- Włącz switch.podlewanie_warzywnik.
- Czekaj np. 10 minut.
- Sprawdź ponownie wilgotność:
- jeżeli nadal < 30% → czekaj kolejne 5 minut,
- jeżeli > 45% lub osiągnęliśmy np. 20 minut łącznie → wyłącz zawór.
Przy wariancie Tuya sceny, zamiast „Włącz przełącznik” po prostu wyzwalamy scenę scene.warzywnik_podlewanie_10_min, która sama po 10 minutach wyłączy zawór.
Krok 5: Dodatkowe zabezpieczenia i „inteligencja”
Żeby system był naprawdę smart, dokładamy kilka praktycznych dodatków:
- Anty-przelanie: jeżeli pomimo podlewania wilgotność doszła do np. 60%, blokujemy następne podlewanie przez 24 godziny.
- Bateria czujnika: jeżeli bateria czujnika spadnie poniżej np. 20%, wysyłamy powiadomienie, a automatyzacja podlewania przechodzi w tryb „ostrożny” (np. tylko krótkie cykle ręcznie). Czujniki RainPoint raportują stan baterii do aplikacji i integracji.
- Rain delay: część timerów RainPoint ma wbudowaną funkcję opóźnienia podlewania po deszczu – w aplikacji można ustawić „rain delay” na 24/48/72 h, a w HA możemy to odzwierciedlić jako dodatkowy warunek, bazując na danych pogodowych.
- Statystyki: skoro timer potrafi raportować zużycie wody, można zbudować prostą kartę z sumą litrów na strefę i dzień – świetne do kontroli rachunków.
Krok 6: Powiązanie z innymi elementami smart home
Skoro i tak wrzucamy ogród do Home Assistanta, warto go powiązać z resztą domu:
- zamykanie okien dachowych / rolet podczas podlewania (żeby woda nie wpadała na parapety),
- powiadomienie na TV / głośniki: „Startuje podlewanie trawnika – nie zostawiajcie rzeczy na trawie”,
- tryb „urlop”: intensywniejsze podlewanie roślin doniczkowych na tarasie, gdy system widzi, że nie ma Was w domu.
Dzięki temu ogród staje się częścią całego scenariusza „dom żyje sam”, a nie oddzielnym systemem.
Krok 7: FAQ i typowe problemy
Na koniec kilka najczęstszych problemów, które widzę przy takich instalacjach:
- Hub nie chce się połączyć z Wi‑Fi – upewnijcie się, że korzystacie z pasma 2,4 GHz, SSID bez znaków specjalnych, najlepiej bez mesha „inteligentnie przełączającego pasma”.
- Timer widoczny jako „unsupported” w Tuya integracji – to normalne dla części modeli, obejście to sceny Tap‑to‑Run widoczne w HA jako sceny.
- Brak integracji w oficjalnym HA – RainPoint nie ma oficjalnego komponentu, ale istnieje społecznościowa integracja RainPoint / HomGar dostępna przez HACS, która obsługuje szeroką gamę urządzeń (rain gauge, soil sensor, huby, zawory).
Integracja sterowników RainPoint z Home Assistantem zależy od tego, z której „rodziny” urządzeń korzystacie – nowsze modele RainPoint/HomGar można dziś wpiąć do HA za pomocą dedykowanej integracji (dostępnej przez HACS), która loguje się na Wasze konto i udostępnia encje sterowników, czujników gleby oraz innych urządzeń bezpośrednio w systemie. Starsze lub „tuyowe” wersje sterowników często pojawiają się w oficjalnej integracji Tuya jako urządzenia „unsupported”, więc nie da się ich sterować wprost, ale dają się okiełznać przez obejście ze scenami Tap‑to‑Run: tworzymy sceny w aplikacji Tuya/SmartLife (np. podlewanie ON/OFF lub na określony czas), a potem wyzwalamy je z automatyzacji HA jak zwykłe sceny. W efekcie zarówno nowe sterowniki RainPoint/HomGar, jak i starsze modele Tuya‑RainPoint mogą trafić na jeden dashboard w Home Assistant – wizualnie i funkcjonalnie działają wtedy jak spójny system nawadniania, mimo że pod spodem korzystają z różnych aplikacji i hubów.
Jeżeli jesteś zainteresowany tego typu tematyką, czyli automatyzacją obsługi swoich roślin w Home Assistant, to powinieneś zobaczyć ten film, w którym pokazuję w jaki sposób wykorzystać inne integracje i jak za pomocą plantbook obsługiwać konkretne rośliny.
